από Alexia Iliadou | Σεπ 2, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Ήταν κάποτε ένα κορίτσι που τραύλιζε· όμως μπορούσε και προσποιούνταν!Μπορούσε αν ήθελε να κοροϊδέψει τους πάντες ότι δεν έχει κανένα πρόβλημα.Μπορούσε να μιμείται την φυσιολογική ροή της γλώσσας,όπως άλλοι μιμούνται τις γάτες ή τα πουλιά.Θα μου πείτε:«Τι είδους... από Alexia Iliadou | Σεπ 2, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Εσύ επιθυμείς και επιθυμείς ένα πρόσωπο που επιθυμεί και επιθυμεί ένα πρόσωπο που επιθυμεί και επιθυμεί ένα πρόσωπο… Και το αέναο ροζάριo της επιθυμίας συνεχίζεται, από πρόσωπο σε πρόσωπο, για να χαθεί στο άγνωστο. Όλοι εκλιπαρούμε προς την ίδια κατεύθυνση, το... 
από Alexia Iliadou | Σεπ 1, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Πάει στα μαγαζιά και κάνει «ζημιές», που λέγαν οι μάγκες οι παλιοί.Τα σπάει και πληρώνει.Χορεύει ζεϊμπέκικο -χορό πολεμικό και αντρικό-πάνω σε άδεια πίστα και ποιος κοιτάει δεν ξέρει,έτσι κι αλλιώς αδιαφορεί,είναι σαφώς στον κόσμο του,κύκλωμα κλειστό στα ψέματα της... από Alexia Iliadou | Αυγ 27, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Στήνουν αυτί τα ξωτικά να ακούσουνε φωνή ανθρώπου.Τα μαντάτα φθάσανε στο δάσος από πολύ παλιά,όταν τ’ αθάνατα ήταν ακόμα μικρά και τους λέγανε ιστορίες οι θεοί,να κοιμηθούν τα βράδια.Δεν ξέρανε ακόμα ούτε τι λογής ανία τα περιμένει μέσα στο ατέρμονο... από Alexia Iliadou | Αυγ 24, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Μαζεμένοι κάτω από ένα λευκό ξύλινο υπόστεγο για να προφυλαχθούν από τη θερινή καταιγίδα-δοκάρια ποτισμένα αποικιοκρατική ανία-,σκοτώνουν την ώρα τους με ένα διασκεδαστικό, ηλίθιο χαρτοπαίγνιο.Ο ηττημένος φορά πλαστική σακούλα στο κεφάλι, ο νικητής χακί καπέλο τύπου...
