από Alexia Iliadou | Αυγ 1, 2009 | Χωρίς κατηγορία
42 χρόνια ζωής κοινής με τον εαυτό της παρασυρόταν ακόμα από τα τερτίπια τουκαι χαμογέλαγε μονάχη σα χαζή στα ερωτικά καλέσματα της φύσης του.Δεν ήθελε να του χαλά χατήρι, μα σα νά ‘ταν θέλημα κάποιου είρωνα θεού,του το χάλαγε πάντα.Τον ήξερε τόσον καιρό, κι όμως η... από Alexia Iliadou | Ιούλ 25, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Στα σκοτεινά σοκάκια γύρω από την τεράστια, κυκλική πλατεία,που γίνονται τα ντήλια ανάμεσα στους μετανάστες κάθε φυλής,στέκονταν μονάχα κάτι αποκαμωμένες πουτάνες,πρεζόνια που ξερνούσαν ακουμπισμένα στους ξεφτισμένους τοίχουςκαι γέροι ξεχασμένοι κι από την ίδια τη... από Alexia Iliadou | Ιούλ 25, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Τα βάσανα είναι κομμένα στη μέση. Και οι χαρές αμφί.Κάθε εαυτός από τη φύση του bi- και πολυγαμικός,θέσει ό,τι του καταγράψανε τα πάγκοινα δαιμόνια της όποιας εποχήςκαι οι φαιοί χρωματισμοί της εμπειρίας.Στόχος; Το total recall της φύσης μας.Καθαρές πετσέτες που μας... από Alexia Iliadou | Ιούλ 15, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Είναι η ζωήΧρόνοςΑφορμή, αιτία και σκοπόςΤύχη, θεοί και δαίμονες…-μοίρα;Κι ο Άνθρωποςζώον ποιητικόνΉθος, όψη, διάνοιαΜίμησηΠεριπέτειαΠαράσταση, υποκρισία, μύθοςΛυρισμόςΚι αφήγηση…Ποιοτική μεταβολή,εξαγνισμός, κάθαρση, λύτρωση·λύση…Μια ολοκληρωμένη... από Alexia Iliadou | Ιούλ 12, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Η ζωή είναι όμορφη.Μια σκέτη καύλα·σ’ αγγίζει και σε στέλνει πάντα αδιάβαστο.Κάτι αεράκια που σε χαϊδεύουν,κάτι αστεράκια που πέφτουν,κάτι μυρμηγκάκια που περπατάνε αμέριμνα πάνω σου…έχοντας χάσει ίσως το δρόμο τουςή γιατί νομίζουν πως είσαι βουνό, βοσκοτόπι, χαράδρα,...
