από Alexia Iliadou | Μάι 5, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Να πω ένα παραμύθι που μου τό ‘πανε…μίαν αλήθεια…ζητάμε, λέει, κάποιον να μας δει…”ζητάμε κάποιον να του δείξουμε το βρωμερό κελλάρι”δεν είναι μόνον τα βρώμικα που ευχόμαστεκάποιος να δει δίχως να πεικαι δίχως να μας παραδώσει.είναι και τα ωραία μας…μην... από Alexia Iliadou | Μάι 3, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Τα μονοπάτια -όχι πολλά-, που μού ‘τυχαντα πάτησα όσο μπόρεσα.Ρούφηξα τ’ άρωμά τους.ΕΙΜΑΙ τα μονοπάτια μου.Κι ένα μικρό σποράκι, ακαλλιέργητο, κρυμμένο,που ίσως ποτέ δεν σκάσει.Με πόδια alien σεργιάνισα ως τα τώρα-από τη γέννηση καλούπι μου.Ξένος και... από Alexia Iliadou | Μάι 3, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Είδα αυτούς τους στίχους στο blog της Μαρίας Raffinata, τους θυμήθηκα και δεν μπορούσα παρά -σχεδόν αυτόματα- να τους αντιγράψω εδώ. Δεν είναι που πεθαίνω, είναι που καταλαβαίνω… ή που νοιώθω; Κάτι τέτοιο τέλος πάντων… Βαρέθηκα τον διαχωρισμό· καιρός να... από Alexia Iliadou | Μάι 2, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Τα σύνορα του κόσμου λύγισαν κι ενώθηκαν σε μια ιδέα παράπλευρη.Δευτερεύουσα.Η συνέχεια διακόπηκε.Παύλα.Μανιάζουμε οι άνθρωποι να βάλουμε παντού τελείες.[Δύο μικρές και παράλληλες παύλες σχηματίζουν το σημείο της ισότητας]Τ’ άστρα δεν υπακούουν· έχουν ήδη πεθάνει…Και... από Alexia Iliadou | Μάι 2, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Σας παρακαλώ!Ζω όνειρο κακό.Ξυπνήστε με πια!
