από Alexia Iliadou | Μαρ 18, 2008 | Χωρίς κατηγορία
Όταν αρχίζουν οι πράξεις, τα λόγια στερεύουν…Μαζεύουν, γίνονται μία μικρή, απορροφητική μπαλίτσα, βουβή εσωτερική διεργασία στο πίσω μέρος του μυαλού· επιφυλάσσονται.Μόλις «κάθεται» η δράση, βγαίνουνε πάλι στο προσκήνιο… να σου πουν τα μαντάτα.Όποιος μιλάει πολύ, δεν... από Alexia Iliadou | Μαρ 12, 2008 | Χωρίς κατηγορία
Κάποτε ήθελα να κάνω σπαγκάτ και δε μπορούσα.Έφτανα μέχρι ενός σημείου.Μόνο μια μέρα που έτρεχα-γυμνή και βρεγμένη-στον μακρύ διάδρομο ανάμεσα στο μπάνιο και το δωμάτιο μου,γλίστρησα και τα πόδια μου άνοιξανμέχρι που το κορμί μου άγγιξε το πάτωμα.Τα όρια μου τα έσπαγα... από Alexia Iliadou | Μαρ 11, 2008 | Χωρίς κατηγορία
Συννέφιασε πάλι. Μόνο με ηλιοφάνεια λειτουργώ. Οι σκιές με φοβίζουν και με κρατούν κλεισμένη στο σπίτι. Όχι όμως και το σκοτάδι. Το σκοτάδι το αγαπώ και το τιμώ με όλο μου το είναι. Αυτό το ενδιάμεσο με τρομάζει.Η χειρότερη στιγμή το μούχρωμα: δεν βλέπω καλά ούτε καν... από Alexia Iliadou | Μαρ 6, 2008 | Χωρίς κατηγορία
O nyktipolos ή αλλιώς vromios γράφει ένα μυθιστόρημα. Αντιγράφω κάποιες παραγράφους του (όχι ακριβώς συνεχόμενες):… Η γαλήνη του, ο βαθύς ύπνος κι η ηρεμία του δεν είναι μια ευθεία γραμμή, δεν είναι η ζωή στο μηδέν της αηδίας, αλλά η ταραγμένη μέσα στη γαλήνη της ζωή,... από Alexia Iliadou | Μαρ 4, 2008 | Χωρίς κατηγορία
«Τις απόκριες φανερώνονται οι πουτάνεςκαιτα Χριστούγεννα οι χαρτοπαίκτες»,έλεγε ο πατέρας μου…ΛΟΛ!…
