από Alexia Iliadou | Ιαν 14, 2008 | Χωρίς κατηγορία
Τα όρια και τα περιθώρια της αγάπης αλλάζουν·η ουσία της όμως όχι.Μπορεί κανείς στον κόσμο τούτο να μην ξέρει«Τι ‘ν’ αυτό που το λένε αγάπη;»αλλά να μία της φυσική ιδιότητα:εφόσον γεννηθεί, πεθαίνει μαζί με τον φορέα της…(και ουχί τον αποδέκτη της)Αλλιώς δεν ήταν ποτέ... 
από Alexia Iliadou | Ιαν 11, 2008 | Χωρίς κατηγορία
Μαζεύω, μαζεύω, μαζεύω…Και μετά πετάω, πετάω, πετάω…Και μετά ξαναμαζεύω, μαζεύω, μαζεύω…Εμπλοκή.Γιατί μας αρέσει να συσσωρεύουμε άχρηστα πράγματα;Γιατί δεν τα πετάμε εξ... από Alexia Iliadou | Ιαν 10, 2008 | Χωρίς κατηγορία
Ζούμε στον κόσμο τον παιδιών.Κανείς δεν τολμά -μα ούτε και επιθυμεί-να μεγαλώσει.Είναι σχεδόν κουσούρι.Υπάρχει μεγαλύτερη ευχή από εκείνην που λέει«Είθε ποτέ να μην πεθάνει το παιδί μέσα μας»;Είναι ωραία τα παιδιά…τρυφερά, αγαπησιάρικα και όμορφα.Έχουν όλη τη ζωή... από Alexia Iliadou | Ιαν 9, 2008 | Χωρίς κατηγορία
1. Όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν.2. Η σιωπή μού σπάει τα νεύρα και δεν καταλαβαίνω καθόλου την αξία που της αποδίδουν τόσοι πολλοί. Πάντως είναι προτιμότερη από τα ψέματα.3. Όταν δεν ξέρεις τι θες, δεν πρόκειται να το πάρεις ποτέ.4. Οι άνθρωποι δεν... από Alexia Iliadou | Ιαν 8, 2008 | Χωρίς κατηγορία
Είναι κάποιοι άνθρωποι σκοτεινοί και υγροί σαν τροπικό δάσος τη νύχτα.Φωνές ζώων αντηχούν από κάθε πλευρά, καμιά φορά ακριβώς πίσω σου σέρνεται ένα φίδι και μόνο η Σελήνη διαπερνά στιγμιαία και φωτίζει τη μυστηριώδη φύση.Χαμένος, αμύητος και άπειρος περπατάς ανάμεσα...
