Επιλογή Σελίδας
Η θλίψη του τέλους

Η θλίψη του τέλους

Ξύπνησα με τη μπάντα του δήμου να παίζει τα κάλαντα. Μια νότα έγινε χαραμάδα, με οδήγησε το πρωί στο όνειρο. Σε μια ζωή άλλη, παράλληλη και χαμένη… Έγινε τραγούδι ολόκληρο. Νοσταλγικό, γλυκό, θλιμμένο και τρυφερή αγκαλιά. Ξύπνησα με την επιθυμία να το μοιραστώ. Να το...
Υποθέτοντας

Υποθέτοντας

Συζητούσαμε μια μέρα, αν θα μας άρεσενα ήταν όλος ο κόσμος γεμάτος ανθρώπους σαν κι εμάς.Με την ίδια ψυχοσύνθεση.Ο ένας είπε, πως όχι, δεν θα του άρεσε να ζεισε μια κοινωνία νευρασθενικών τύπων.Ο άλλος εν μέσω καταθλιπτικών.Η τρίτη είπε, πως θα βαριόταν.Κι...
Η μεγαλύτερη ευχή

Η μεγαλύτερη ευχή

Έχω ένα φίλο. Οι γονείς του τσακώνονταν τι όνομα να του δώσουν: Στέφανο απ’ το μπαμπά της μαμάς ή Παναγιώτη απ’ την πλευρά του μπαμπά; Βγήκε ο φίλος μου στο φως ανήμερα του Αγίου Στεφάνου, 27 Δεκέμβρη. Τι να πει ο μπαμπάς; Καπελώθηκε από την τύχη… Κι έτσι ο φίλος μου...
Να τι μου λείπει…

Να τι μου λείπει…

Ωραία περνάω αυτές τις μέρες…Βγήκα απ’ τη ρουτίνα μου και γουστάρω πολύ.Όλο κάποιον συναντάμε, όλο κάπου πάμε…Επέστρεψε κι ο ύπνος μου.Πεινάω όμως πολύ!! Συνέχεια πεινάω!Βρήκα πάντως δυο ρουχαλάκια να χωρέσω, να βγάλω τις «υποχρεώσεις».(Μα τι νούμερα είναι αυτά που...

Pin It on Pinterest