από Alexia Iliadou | Δεκ 13, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Ναι… Μέσα στα άλλοτε ζεστά νερά που κολυμπούσα όχι ανύποπτη μα αφημένη -δοσμένη θα έλεγα, αναδύθηκε άξαφνα απ’ τον βυθό μία γοργόνα. Με πήρε στην παγωμένη αγκαλιά της και με τραβούσε κάτω… Κάτω… κάτω… Έμεινε για μια στιγμή ακίνητη, με κοίταξε στα μάτια μ’ εκείνο το... από Alexia Iliadou | Δεκ 12, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Τα περασμένα χρόνια, τα παλιά είχε μια ιδέα στο μυαλό της.Ένα όραμα.Νόμιζε πως μπορούσε να αλλάζει τα πράγματα.Ίσως και να τα άλλαζε.Τα άλλαζε όσο αλλάζει μια πατάτα άμα τη βράζεις.Ή μια πλαστελίνη, όταν της δίνεις σχήμα.Έτσι άλλαζαν τα πράγματα.Μορφή.Η ουσία τους... από Alexia Iliadou | Δεκ 12, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Χάσιμο…είναι κι αυτό ένας σκοπός, μία πορείαόλοι κάτι ψάχνουν να βρουν, να οργανωθούνκάποιοι γουστάρουν να χάνονταινα βγαίνουν από ‘κεί μέσα που είναι κλειδωμένοινα γίνονται ρευστοί και να κυλάνε μέσα από χαραμάδεςνα απλώνονται στο χώρονα χώνονται εκεί που τίποτα... από Alexia Iliadou | Δεκ 11, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Πάντα είχα απορίες σχετικά με τη συμπεριφορά των ανθρώπων. Φαντάζομαι θα είχαν κι αυτοί τις δικές τους… Όμως· συνήθως δεν σου λένε τι τους φταίει. Βλέπεις μόνο μια παράξενη αντίδραση, μια ψύχρα, μια απομάκρυνση και μένεις να αναρωτιέσαι, τι συνέβη. Σα να περιμένουν να... από Alexia Iliadou | Δεκ 10, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Λόγια καλυμμένα, νοήματα μισάασυνεννοησία εσκεμμένηΨυχές δισυπόστατες υποκρίνονταιρόλους ηθοπλασίας«Έτσι είναι το πρέπον»…και τα κορμιά κρύβουν πληγέςεπιμελώςμην τις αγγίξει κανενός η αγάπη… κι ανοίξουν…Η ειλικρίνεια -σωστή κυρία-με μάσκα βενετσιάνικηεξαπολύει...
