Επιλογή Σελίδας

Μελαγχολία

από | Δεκ 13, 2007 | Χωρίς κατηγορία

Ναι…
Μέσα στα άλλοτε ζεστά νερά
που κολυμπούσα όχι ανύποπτη
μα αφημένη -δοσμένη θα έλεγα,
αναδύθηκε άξαφνα απ’ τον βυθό
μία γοργόνα.

Με πήρε στην παγωμένη αγκαλιά της
και με τραβούσε κάτω…
Κάτω… κάτω…
Έμεινε για μια στιγμή ακίνητη,
με κοίταξε στα μάτια μ’ εκείνο το απόκοσμο, το ανατριχιαστικό
βλέμμα του διχασμένου πλάσματος,
και μ’ ένα της φιλί στο στόμα
μου μετάγγισε το κρύο της, το πλανερό
-ασήμι το είπες-,
μα ήταν στ’ αλήθεια υδράργυρος·
πυκνόρρευστο, αστραφτερό και αμιγές φαρμάκι.
Κι ύστερα μ’ άφησε μόνη, να βουλιάζω αργά
στον πάτο…

Εσύ όμως πώς το ‘ξερες;
Σε έχουν αρπάξει κι εσένα οι γοργόνες;

11 Σχόλια

  1. maxim glendower

    δεν με έχουν αρπάξει γοργόνες, αλλά ένα χρόνο τώρα στο ιχθυοπωλείο την έχω πάθει από βακαλάους και πεσκανδρίτσες ε και όσο νάναι μαθαίνεις…
    συγγνώμη για το σχόλιο αλλά μου βγήκε αυθόρμητο

    Απάντηση
  2. ΩΣΗΕ

    Καλά σ’ εμένα μιλάς; Ξέρεις ότι το φετίχ μου είναι οι γοργόνες; ακόμα περιμένω πολλά βράδια στην παραλία να φανεί κάποια… Κάποτε έρχεται καμμιά δηλαδής, και με φιλάει… και είναι το φιλί όπως ακριβώς το περιγράφεις…

    Μ’ έστειλες Synas, στο λέω, μ’ έστειλες γμτ!!!!!!

    Απάντηση
  3. Ανώνυμος

    Ναι καλή μου synas κι εμένα, και το φιλί και τ’ άγγιγμα που το νοιωθα ασημένιο ήταν τελκά υδράργυρος, όπως ακριβώς το περιγράφεις. Άνθρακας ο θησαυρός.
    Δεν πειράζει. Θέλω να πιστεύω πως θ’αφεθούμε πάλι.

    Σ’ευχαριστώ για την αφιέρωση

    Απάντηση
  4. Αλεξία Ηλιάδου (synas)

    max, 🙂
    Καλή είναι και η προπόνηση!

    ωσηε, αχ…

    pussy, δεν είναι άνθρακας ο θησαυρός, όχι… Είναι μονάχα η πλάνη… πως μπορείς να μαγέψεις τα αμάγευτα… τα παγωμένα…

    Απάντηση
  5. adaeus

    Φτύστον υδράργυρο και αναδύσου, το οξυγόνο (ελευθερία) σε περιμένει!!!
    Να μείνουν στον πάτο οι παγεροί.

    Απάντηση
  6. Ανώνυμος

    Ναι πλάνη, σωστά τα αμάγευτα, τα παγωμένα, τα στερημένα αγάπης, που σαν την δουν τρομάζουν.
    Ναι και στον adaeus. Ψηφίζω τα λόγια του.

    Απάντηση
  7. Vromios

    Εμένα με άρπαξαν κάποτε νεράϊδες… μετράει;

    Απάντηση
  8. Αλεξία Ηλιάδου (synas)

    adaeus, δε μπορώ να τους πάρω μαζί μου; 🙂

    pussy, τρομάζουν, ναι…

    vromios, δεν ξέρω… Έχουν αυτές υδράργυρο; Ειλικρινά, θα σε γελάσω… Δεν έχω δει ποτέ καμία! Για πες εμπειρία…

    Απάντηση
  9. ΣΠΙΘΑΣ

    Ναι, όλους μας έχουν αρπάξει…
    Εμείς το δεχτήκαμε , τα όρια μας ψάχναμε…
    Τα βρήκαμε; Ξεφύγαμε.
    Οι γοργόνες μέσα μας ..υπάρχουν.

    Απάντηση
  10. Αλεξία Ηλιάδου (synas)

    Ναι, σπίθα, μέσα μας… Έξω μας υπάρχουν μόνο άνθρωποι, με 2 χέρια και με 2 πόδια, που ανασύρουν όμως από μέσα μας μορφές αρχέτυπες και ενίοτε δημιουργούνται από την επαφή μας μαζί τους καινούριες… Καινούριες μορφές, που θα μείνουν κι αυτές με τη σειρά τους να ταξιδεύουν καβάλα σε κάποια αχτίδα φωτός για πάντα…

    Απάντηση

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Ο θυμός μπορεί να ελεγχθεί

Ο θυμός μπορεί να ελεγχθεί

Ο κατευνασμός της εσωτερικής σου πάλης, όταν θυμώνεις, η θυσία της παρορμητικότητάς σου, να μην εκφράσεις την οργή, την αρνητικότητά σου, ούτε με χαστούκι, ούτε με βλέμμα, ούτε με λόγια υποτιμητικά, να μην δεις τον άλλο ως εχθρό, αλλά πιθανώς κάποιες φορές και με...

Μια παράξενη πλάνη

Μια παράξενη πλάνη

Η ομορφιά περνά μέσα απ’ το χρόνο αγνοώντας τις παρεμβάσεις του. Η ομορφιά δεν φέρει καρπούς, ούτε αναπαράγει τον εαυτό της. Είναι αιώνια.

Αυτό που μετράει είναι η οπτική σου

Αυτό που μετράει είναι η οπτική σου

Όλοι επαναλαμβάνουν τα ίδια και τα ίδια στους αιώνες των αιώνων. Αυτό που μετράει είναι η οπτική σου και ο τρόπος που τα παρουσιάζεις.

Πήγε όντως το 2020 χαμένο;

Πήγε όντως το 2020 χαμένο;

Για μένα και για πολλούς άλλους, το 2020 υπήρξε ιδιαιτέρως δημιουργικό. Όταν σου χαλάνε την καθημερινότητα, μπορείς να κάνεις πολλά άλλα.

Subscribe to Our Newsletter

Daily Inspirational Thoughts in your Inbox!

Pin It on Pinterest