από Alexia Iliadou | Σεπ 5, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Η πλασματική γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, που έχω διαγνώσει στον εαυτό μου ερήμην οποιουδήποτε ειδικού -γιατί τους έχω και χεσμένους- μου δημιουργεί ένα αίσθημα κορεσμένου αέρα ακόμα και στα πιο άσχετα σημεία του σώματός μου και μια έντονη τάση να αποβάλλω τον...
από Alexia Iliadou | Σεπ 4, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Η στιγμή της απόφασης έχω την αίσθηση, πως δεν είναι 100% συνειδητή. Οι εντελώς συνειδητές αποφάσεις, όπου βάζεις τα πράγματα κάτω, θετικά-αρνητικά, είναι μόνο αυτές που δεν εμπλέκεσαι καθόλου συναισθηματικά. Αν και στα συναισθήματα εμπεριέχονται η ανασφάλεια, η...
από Alexia Iliadou | Σεπ 3, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Εδώ, με την κολλητή μου… Έχω να κάνω τις 1.000 δουλειές και βαριέμαι φρικτά.Το κακό είναι, πως ενώ συνήθως έχω το εσωτερικό άλλοθι πως δεν υπάρχει λόγος να κάνω αυτό ή εκείνο, γιατί είναι μάταιο, χωρίς αντίκρυσμα ή απλώς ανούσιο, τώρα τίποτα από αυτά δεν ισχύει.Αν δεν...
από Alexia Iliadou | Σεπ 2, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Αυτό το καλοκαίρι ήταν πικρό για μένα. Έπαθε η μάνα μου εγκεφαλικό. Μια γυναίκα, που παρ’ ότι είχε προβλήματα κινητικότητας εδώ και πάρα πολλά χρόνια, ήταν ο πιο ενεργητικός και μαχητικός άνθρωπος, που έχω γνωρίσει ποτέ στη ζωή μου. Κατάφερνε τηλεφωνικώς ό,τι δεν...
από Alexia Iliadou | Σεπ 1, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Φτάνει κάποια στιγμή στη ζωή, που ακουμπάς το στήθος σου και τ’ αγαπάς. Πεσμένο, αδειασμένο, κρεμασμένο… Όσο δεν το αγάπησες ποτέ πριν, όταν ήταν ορθό, σφριγηλό και περήφανο σαν γύφτικο σκερπάνι.Φτάνει κάποια στιγμή, που κοιτάζεις με το καθρεφτάκι το αιδοίο σου και το...