από Alexia Iliadou | Αυγ 31, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Πώς να ξεγελάσεις μια καρδιά, όταν αγαπάει;Πώς να την αποτραβήξεις από το χλωμό της όνειρο;Δεν υπακούει, δεν υπακούει.Όλα πια ξένα γι’ αυτήν. Ο κόσμος στριμωγμένος σε δυο μάτια, σε μια αγκαλιά.Και τα οικεία, μακρινά κι αδιάφορα…Μα η καρδιά δε νοιώθει καθήκον, αδικεί... από Alexia Iliadou | Αυγ 30, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Ο καλύτερος τρόπος να ξεπεράσεις ακόμα και τον μεγαλύτερο σου φόβο,είναι απλώς να τον βιώσεις.Πολλοί τον επιδιώκουν, τον κυνηγούν, παλεύουν μαζί του.Άνιση τέτοια μάχη· παραβλέπει το χρόνο.Το αναπάντεχο και το πρώιμο είναι επισφαλή.Εκείνο το νιτσεϊκό* εξαρτάται από... από Alexia Iliadou | Αυγ 29, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Είναι κάτι καλοκαίρια…πιο βαριά κι απ’ τους χειμώνες.Αποπνικτικά· αφήνουν πίσω τους αποκαΐδια…Και πού να βρεις τη δύναμη να συμμαζέψεις,πού να βρεις την αντοχή να προχωρήσεις,πού να βρεις το κουράγιο ν’ αρχίσεις από την αρχή;Σέρνεις τα πόδια σου να φέρεις εις... από Alexia Iliadou | Αυγ 28, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Έγραψα στο blog του Νίκου Δήμου κάτι για τις φωτιές και βγήκε το συμπέρασμα πως είμαι δεξιά, Νεοδημοκράτισσα, φερέφωνο του Ρουσόπουλου και της κυβερνητικής πολιτικής και διάφορα τέτοια.Επίσης ότι κάνω πτήση, ότι είμαι φαντασιόπληκτη. Αυτό πιθανότατα να ισχύει!Οι... από Alexia Iliadou | Αυγ 26, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Το καλοκαίρι μας αφήνει με γεύση καμένης σάρκας στο στόμα.Χρειαζόμαστε νερό…Όμως στην μεσόγεια κλεψύδρα, θέλουν να ρέει άμμος.Ψυχανεμίσματα λοιπόν:Ίσως στα πόδια του Υδροχόου να σέρνεται ήδη αργά και υπόγεια ο υγρόξηρος πόλεμος…Ποιος θα κρατάει την υδρία του...
