Ξύπνησα ξημερώματαΣηκώθηκα, ξεκίνησαΠερπάτησα πάνω σε βράχιαΔροσερά και λεία την αυγήΠύρωναν όσο ο ήλιος ανέβαινεΚαι σκλήραινανΚάτω από τα πόδια τα γυμνάΞυπόλυτη έφυγαΠοτέ δεν σκέφτηκα πως θα πονούσαΠως δεν θα άντεχα.Σκαρφάλωνα, έπεφταΠροχώραγαΘαμνάκια...
Alexia Iliadou
Do it yourself
Τα σύννεφα διαλύονται με ένα φύσημα.Φτάνει να βρεις ανάσα.Να μαζέψεις όλη τη δύναμη τού είναι σου μέσα στα σπλάχνα σου…να την κρατήσεις όσο αντέχεις…να γίνει η κοιλιά σου τούμπανο μέχρι να μην αντέχεις πια…και μ’ όση ορμή, αδράνεια,αρχή συγκοινωνούντων δοχείων, αρχή...
πάλι και πάλι
Τα παράτησε.Συνέλαβε την ιδέα της «απελευθέρωσης»και έγειρε συνεσταλμένα στην πάνινη, φθηνή καρέκλα του.Κουλουριάστηκε στη φωλιά της μοναχικότηταςκαι πάλευε μόνον κάποιες στιγμέςμε τους εφιάλτες της εγρήγορσηςκαι δαίμονες νεκρούς, ανίσχυρους.Τα παράθυρα χρησίμευαν ως...
…
Στιγμές σωριασμένες στο πάτωμα·πεταμένα παιχνίδια, σπασμένα.Οι ρόδες απ’ τα κόκκινα φορτηγάκιαγυρίζουν πια στον αέραλόγω αδράνειαςκαι τα μάτια απ’ τις διαμελισμένες κούκλεςκοιτάζουνε στο πουθενά.Το χέρι κάποιου παιδιού ήταν βάναυσο,και ίσως θα τού ‘πρεπε η βέργα,αν ο...
Όψιμη θρησκευτικότης
Έχασα χρόνο πολύ στ’ ακατανόητα.Η ζωή είναι μικρή και μάταιη,μα έχει πράγματα θεία να βιώσεις.Αμαρτία στο άσκοπο συνέχεια να την χαραμίζεις:στη γκρίνια του χαμένου,στις άχρηστες σκέψεις της σύγκρισης,στη διαστροφή να απελπίσεις πρόωραακόμα και την από πάντα να...
Μπα…
Μπα… δεν το κλείνω…Μετάνοιωσα.Σ' όποιον αρέσουμε.Μόνον οι άνθρωποι που αντέχουν την κριτική, την απόρριψη -και συνεχίζουν να προσπαθούν απτόητοι-εξελίσσονται.Δεν θα με κάνει κανείς να σταματήσω να...
Τέλος εποχής
Θα κλείσω το μπλογκ σε λίγες ημέρες. Θα γράφει πως είναι μόνο για "επιλεγμένους επισκέπτες" ή κάτι τέτοιο.Αλλά δεν θα είναι για κανέναν.Ούτε καν για μένα.Απλά δεν θέλω να το σβήσω. 4 χρόνια είναι αυτά...Μπορεί κάποια στιγμή να θέλω να δω τι έκανα αυτά τα χρόνια.Σας...
Αφέσου…
Αφέσου… Νιώσε την τρύπα από τη σφαίρα στο μηνίγγι.Νιώσε το αίμα σου καυτό να πλημμυρίζει το κεφάλι.Αφέσου… Μούδιασε… Δες πώς αργά η άλλη σου πλευρά χάνει την αίσθηση.Αφέσου… Άσε τη γλώσσα σου ακίνητη, μουγκή, παράλυτη να κρέμεται μες απ’ τα χείλη.Αφέσου… Κάνε την...
Τώρα πια ναι…
Στο δρόμο πέφτανε τα όμορφα ρούχα μου. Ίσως να το 'θελα: ναι, μέσα μου τό ‘θελα.Απαρατήρητη να ζω κι ελεύθερη.Άξαφνα όμως άρχισε ένας να ουρλιάζει πως περπατώ πλέον γυμνή στους δρόμους.Δεν ξέρω αν του κρατώ κακία. Σίγουρα πάντως θέλω να πάψει.Λένε πως η ζωή είναι...
Το μυστικό
Ξέρω το λόγο που στραβομουτσουνιάζειςκάθε φορά που γεύεσαι τα φαγητά μου.Ξέρω γιατί ο δυόσμοςο αρωματικότερος των αρωματικοτέρωναπό τα βάθη τα απρόσιτα της Ευρασίας,γιατί η κάππαρηαπ’ των νησιών μας τα βράχια τα απόκρημνα,γιατί οι αγνότεροι-με ζώνη αγνότητας μόνον...