Η πόρτα χτύπησε κι ήταν αυτή η… πώς τη λέγανε;Η τελευταία καψουρίτσα από τα μπουζούκια…Ποιος ξέρει τι την έπιασε νυχτιάτικα και του κουβαλήθηκε χωρίς καν να ειδοποιήσει πρώτα.Της έριξε μια ματιά νυσταλέα, αλλά με σαφή υπονοούμενα θυμού.«Με πυροβόλησαν», ψέλλισε εκείνη...
Alexia Iliadou
Σκέψεις-απαντήσεις προς θεωρητικούς & βιωματικούς παραλήπτες
Γιατί άραγε ζηλεύουμε, όταν μέσα μας βλέπουμε, ξέρουμε, πως ο άλλος μας αγαπά;«Φοβόμαστε μην χάσουμε την αγάπη του», είναι η γρήγορη απάντηση.Όμως… εγώ πιάνω τον εαυτό μου να ζηλεύει, χωρίς να έχω πλέον αυτόν το φόβο.Πιστεύω πως ο άλλος μ’ αγαπά και πως δεν θα πάψει...
Ο φίλος μου ο Δημήτρης…
Είχα έναν φίλο «καρδιακό» που λένε…Χρόνια πολλά[και δημιουργικά… να ‘στε καλά να τον χαίρεστε…]Ήτανε μόνος, δήλωνε μόνος, εκ πεποιθήσεως έλεγε εργένης.«Δεν έχω κέφι πια να ερωτευτώ…Ποια να μου πει πια τι…»Έτρεχε όμως από ‘δώ, έτρεχε κι από ‘κεί,γιατί να τρέχει μια...
Κυριακή (εκλογών)
Είναι Κυριακή, ημέρα εκλογών κι εγώ έχω ετοιμαστεί να υποδεχθώ την οικογένεια.Οι εκλογές ήταν πάντα ημέρα συνάντησης.Ψηφίζουν όλοι στην γειτονιά που μεγαλώσαμε -εγώ μένω ακόμα εδώ.Παλιά μαζευόμασταν στη μάνα μου, τώρα σε μένα.Θα πήξει το σπίτι στο πιτσιρίκι.Χανόμαστε...
synas
Swedish (verb):have as appearance; to appear, to seemto be visibleto meet each other (by happenstance)
Λέμε τώρα…
Δεν βλέπεις, δεν ξέρεις… μην φαντάζεσαι…δεν μπορείς να αντιληφθείς με το μυαλό…είναι μόνο κάτι στιγμές ενορατικές, που σα να βλέπεις πέρα…Το πέρασμα είναι φωτεινό…Η συνέχεια ανυπαρξία…μία κατάσταση διάχυσης… δίχως μορφές…η αίσθηση, αυτή της απόλυτης ακινησίας μέσα σε...
Γεια μας
Τα καπάκια από τις μπύρες κροτάλισαν,καθώς κλότσησα ένα από αυτά πάνω στα υπόλοιπα.Πόσα ακόμα; αναρωτήθηκα.Πόσο θα επιμένεις σε κάτι που μόνο κακό σου κάνει;«Αυτά τα καπάκια είναι η ζωή σου», άκουσα μια φωνή από το υπερπέραν,«εσύ υπάρχεις κι αυτά… Όλα τα άλλα είναι...
Τραγικά ηλίθιοι
Άλλος το παίζει έξυπνος, γαμάμε εγκεφάλους,Άλλη το παίζει γκόμενα κι όποιος τυφλός ορίσει,Άλλη ασυναρτησίες συναρμολογεί,Άλλοι της απαντάνε κιόλας,Άλλη αντιγράφει απ’ όπου βρει,Άλλος την πίκρα του βοεί…Και όλοι τα κάνουν όλα γενικώς, στόχος προσωπικός ουδείς,πλην της...
Πάρε τ’ αχνάρια μου…
Οι άνθρωποι πεθαίνουν κι αφήνουν πίσω τους μονάχα μίαν ανάμνηση, κάποιες φωτογραφίεςκαι το στίγμα τους στους εναπομείναντες.Στίγμα;Κάτι περίπου σαν μικρόβιο;Σαν ανεξίτηλο σημάδι;Σαν λανθάνουσα κληρονομική νόσο;Σαν το σημείο τομής δύο γεωγραφικών συντεταγμένων;Μία...
Ανέφικτο
Όλοι πιπιλάμε την καραμέλα για τους «άλλους»:που είναι ψεύτες, που είναι ιδιοτελείς, που είναι το ένα, που είναι το άλλο.Όχι πως δεν είναι… Είναι…Όσο πάνω-κάτω είμαστε κι εμείς οι ίδιοι.Οι άνθρωποι έχουμε φύση υποδεέστερη των πεποιθήσεων και των προσδοκιών μας.Όλοι...