Τα πειράματα είναι περιθωριακές ανάγκες της περιέργειας.Η πραγματική ανάγκη χτυπάει σταυρό.Δεν ψάχνεται.Ούτε αναρωτιέται.Ξέρει εκ των προτέρων.Και ξέρει και πότε θα μείνει ανικανοποίητη…Όλα τα ξέρει η πουτάνα η ανάγκη.Και δεν τ’ αφήνει ποτέ έτσι… εκκρεμές.Την βρίσκει...
Alexia Iliadou
Περιμένοντας απλά το καλοκαίρι…
…δίχως πίστηκι ανέγγιχτη από τη χάρη του Θεού σας,με προσπερνούν την Άνοιξηοι Άγγελοι και οι Αρχάγγελοί σας[τη μάνα ήξεραν όμως να μου την πάρουν στην άλλη μεγάλη τους γιορτήτο Νοέμβρη, στον «Ευαγγελισμό»]κραδαίνοντάς μου από μακριά κάτι μαραγκιασμένα κρίνα,κι...
Σαν μια ευχή…
«Με φωνάζουν νέα ταξίδια!Θα ήθελα να με θυμάστε σαν μία ευχή για σας μέσα στο σκοτάδι!Να είσαστε όλοι καλά!»Πηγή Καφετζοπούλου(Ανδρομέδα, Πυθία)Μιαν άνοιξη λοιπόν,τον περσινό το Μάρτη,έγινες σύννεφο μαζί και γη,μα πάνω απ' όλα -όπως τό ήθελες-για όλους μας ευχή… Υ.Γ....
Συμπληρωματικά
Όταν αρχίζουν οι πράξεις, τα λόγια στερεύουν…Μαζεύουν, γίνονται μία μικρή, απορροφητική μπαλίτσα, βουβή εσωτερική διεργασία στο πίσω μέρος του μυαλού· επιφυλάσσονται.Μόλις «κάθεται» η δράση, βγαίνουνε πάλι στο προσκήνιο… να σου πουν τα μαντάτα.Όποιος μιλάει πολύ, δεν...
Χάνοντας τον έλεγχο
Κάποτε ήθελα να κάνω σπαγκάτ και δε μπορούσα.Έφτανα μέχρι ενός σημείου.Μόνο μια μέρα που έτρεχα-γυμνή και βρεγμένη-στον μακρύ διάδρομο ανάμεσα στο μπάνιο και το δωμάτιο μου,γλίστρησα και τα πόδια μου άνοιξανμέχρι που το κορμί μου άγγιξε το πάτωμα.Τα όρια μου τα έσπαγα...
Ποιος δεν φοβάται το μεταίχμιο;
Συννέφιασε πάλι. Μόνο με ηλιοφάνεια λειτουργώ. Οι σκιές με φοβίζουν και με κρατούν κλεισμένη στο σπίτι. Όχι όμως και το σκοτάδι. Το σκοτάδι το αγαπώ και το τιμώ με όλο μου το είναι. Αυτό το ενδιάμεσο με τρομάζει.Η χειρότερη στιγμή το μούχρωμα: δεν βλέπω καλά ούτε καν...
Περί «γαλήνης»
O nyktipolos ή αλλιώς vromios γράφει ένα μυθιστόρημα. Αντιγράφω κάποιες παραγράφους του (όχι ακριβώς συνεχόμενες):… Η γαλήνη του, ο βαθύς ύπνος κι η ηρεμία του δεν είναι μια ευθεία γραμμή, δεν είναι η ζωή στο μηδέν της αηδίας, αλλά η ταραγμένη μέσα στη γαλήνη της ζωή,...
Ροπές
«Τις απόκριες φανερώνονται οι πουτάνεςκαιτα Χριστούγεννα οι χαρτοπαίκτες»,έλεγε ο πατέρας μου…ΛΟΛ!...
Ο Σεφέρης στη Μαρώ
Αθήνα, Κυριακή πρωί 29 Σεπτεμβρίου 1940Μόλις τώρα πήρα το πρωινό μου και διάβασα τα γράμματά σου. Ανάσανα που ξέρω πως έρχεσαι την Παρασκευή. Δεν ξέρεις πώς σε περιμένω. Γιατί αυτές τις τελευταίες μέρες σ' έχω φριχτά επιθυμήσει. Τι τα θέλεις, σε στερήθηκα όλο το...
Θεαματικότητα
Τ' άστρα γεννιούνταικαι σβήνουν αθέαταστην εποχή τους.









