Πάντα διακόπτω την αναμονή μου.
Διαγράφω το τέλος μονάχη.
Η θλίψη μου γεννιέται και πεθαίνει με την επίγνωση.
Όταν το τέλος έρχεται per se, μου είναι σχεδόν αδιάφορο.
Είναι ήδη παρελθόν.
Τι σημαίνει τοξικός άνθρωπος;
Ο καθένας που δεν χωνεύει στις μέρες μας κάποιον άλλον, τον αποκαλεί αμέσως “τοξικό”. Τοξικός όμως δεν είναι κάποιος που διαφωνείς μαζί του ή που δεν ταιριάζουν τα χνώτα σας. Τοξικός είναι κάποιος που σου “ρουφά την ενέργεια”, που μετά από κάθε σας συνάντηση σέρνεσαι, νιώθεις κυριολεκτικά πτώμα.
Για ολους αυτους τους λογους…
μερικες φορες η Αγνοια ειναι βαλσαμο.
Αλλες, παλι …ειναι μαρτυριο.
εξαιρετικό!
Το “τυπικό” τέλος είναι πάντα θλιβερό, όσο κι αν ξέραμε ότι θά ‘ρθει, όσο κι αν το είχαμε δώσει προ πολλού μέσα μας …
Δεν θα μπορούσες να είσαι πιο επίκαιρη για το πως νιώθω…
ακριβώς…
μα ακριβώς έτσι…
Θα συμφωνήσω μαζί σου και όχι με την 3pad. Το τυπικό είναι τυπικό. Άπαξ και το έχεις διαγνώσει μέσα σου εκεί μπορείς να στενοχωρηθείς και να προχωρήσεις. Καλημέρα
μωρε, συντονισμός….
το τυπικό τέλος είναι πένθος. η φάση τής αποδοχής είναι το πιο επιπονο σημείο τής απώλειας.
Υπόκλισις…
Είναι και δική μου…ιδιομορφία!
Στιγμές .με..”βγάζεις”..τελείως
..απ’ τα ρούχα μου -))
Τι να πώ…σήμερα…
..το σκεπτόμουν!
Συγχωρήστε με… Κάνει θλίψη απόψε… Ίσως αύριο… Ίσως μετά…
zero, δεν μ’ αρέσει η άγνοια… ό,τι κι αν λένε για τους μακάριους…
keadas, καλώς ήλθες. Σ’ ευχαριστώ πολύ.
3 pad, θλιβερό, αλλά όχι αβάσταχτο… μοιάζει με θλίψη παλιά…
nav, φάση συνειδητοποίησης;
pussy, ο κάθε ένας είναι διαφορετικός… Δεν υπάρχουν στάνταρ.
dawk, ναι… Συχνά συμπίπτει κιόλας… Άμα σου πέσει κεραμίδα στο κεφάλι, πονάς επί τόπου…
ωσηε, 🙂
σπίθα, δεν φαντάζομαι να εννοείς τίποτα πρόστυχο!