από Alexia Iliadou | Νοέ 21, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Όμηρο με κρατούσαν δυο δίδυμες ετεροζυγωτικές:την ασχημούλα την έλεγαν Αμφιβολίακαι την άλλη, την όμορφη -αλλά κουφή η κακομοίρα- Ελπίδα.Ήρθε κι έλυσε τα δεσμά μου η μάνα τους.Αυτήν την φώναζαν Αλήθεια, μα ήταν παρατσούκλι·ποτέ δεν έμαθα το όνομα το ουσιαστικό... από Alexia Iliadou | Νοέ 20, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Νόμιζα πως σ’ αγαπούσα,γι’ αυτό πάντα σε φρόντιζασα νά ‘σουνα μικρό παιδάκι.Νόμιζες πως σ’ αγαπούσα,μα το μόνο που μέσα μου ήθελαήταν να σε κρατάω·ένα ανήμπορο παιδάκι μέσα στα χέρια τα δικά... από Alexia Iliadou | Νοέ 16, 2007 | Χωρίς κατηγορία
g help me: ένας εκπληκτικός φωτογράφος…Στα κρεμαστά παράθυραμιας Βενετιάς παρηκμασμένης·πάνω σε δίχτυα.Καπνισμένα, παλιοκαιρισμένα και υγρά…Απ’ άκρη σ’ άκρη ενός -ω ναι!- a priori καναλιού,σα γέφυρα περίτεχνη φαντάζουν·είν’ όμως μοναχά πλεγμένα νοερά σκοινιάγια... από Alexia Iliadou | Νοέ 14, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Σαν αποδημητικό πουλίφευγάτο από καιρό…Έχει σχεδόν ξεχάσει το σπίτι το παλιό.Δεν είναι το πρώτο του ταξίδι,δεν χάθηκε στο δρόμο.Ούτε και χάλασε η εσωτερική πυξίδα.Σωστά πάει· προς τα ‘κεί που το καλεί η φύση.Μόνο που να…Σα να απλώθηκε ο ωκεανός,σα να μειώθηκαν τα... από Alexia Iliadou | Νοέ 1, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Εξήγησέ τους· πείσε τους, αν το θες.Ή μ’ ένα σου χαμόγελο ίσως τους σαγηνέψεις.Μα δεν θα τους επιβληθείς με τις φωνές,ούτε θα τους τρομάξεις· όσο κι αν αγριέψεις.Η ένταση όλους τους διώχνει.Κι επίσης τους πεισμώνει…Καλό μας...
