από Alexia Iliadou | Νοέ 29, 2006 | Χωρίς κατηγορία
Περνάω περιόδους εξαιρετικής εξωστρέφειαςΚαι περιόδους απόλυτης εσωστρέφειαςΠεριόδους, που ασχολούμαι με όλαΚαι περιόδους που ασχολούμαι μόνο με την πάρτη μου(άντε και κανέναν από δίπλα, που τον νοιώθω «δικό» μου…)Αναρωτιέμαι τι μου προσφέρει τι…Ίσως στη δεύτερη φάση... από Alexia Iliadou | Νοέ 28, 2006 | Χωρίς κατηγορία
Κρίμα να κάνεις ένα δώρο και να στο πετάν’ στα μούτραΚρίμα να χάνονται οι λέξεις σου σε ερμητικά κλεισμένα αυτιάΚρίμα να προσπαθείς να πλησιάσεις κάποιονκι αυτός να κάνει βηματάκια προς τα πίσω… κι ας πέσει στο γκρεμό…Κρίμα να μην δίνεις το χέρι σου, για να σώσεις ή... από Alexia Iliadou | Νοέ 28, 2006 | Χωρίς κατηγορία
Περνώντας τα χρόνια, όλο κάτι «κόβουμε».Υποχρεωτική αφαίρεση εν ονόματι της επιβίωσης.Κάθε «κόψιμο» όμως και μία άρνηση. Της ζωής. Του εαυτού μας.Ίσως τελικά η «επιβίωση» να πλησιάζει πιο πολύ στο θάνατο…Σαν τον λεπρό στη φυλακή: δραπετεύουμε... από Alexia Iliadou | Νοέ 27, 2006 | Χωρίς κατηγορία
Δεν γίνεται τίποτα.Όλα είναι προδεδικασμένα.Στο νου μας πρώτα. Μετά στην ύλη.Σ’ αυτό που λέμε πραγματικότητα…Τα όνειρά μας είναι κουτσά, γι’ αυτό…Πού να πάνε;Δεν έχουν τη δύναμη των νιάτων μας.Μίζερα… λειψά…Πού να πάνε τα καημένα χωρίς... από Alexia Iliadou | Νοέ 21, 2006 | Χωρίς κατηγορία
Φύση Η αντίσταση είναι θυσία για τους άλλους…Εσύ δεν βγαίνεις ποτέ κερδισμένος.Ή ποντάρεις στις απολαβές της αιώνιας ζωής.Το θέμα είναι πιο απλό νομίζω:Είμαστε έτσι ή αλλιώς. Είναι τυχαίο.Και δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα γι’ αυτό…Πρέπει μάλλον να αποδεχόμαστε τη...
