από Alexia Iliadou | Νοέ 1, 2006 | Χωρίς κατηγορία
Ήρθε απόψε στον ύπνο μου και με χτύπησε ο θάνατος. Όχι, δεν πέθανε κανείς, μα ήταν ακριβώς το ίδιο.Με τράνταξε, άνοιξα τα μάτια διάπλατα, σα να είχε διαπεράσει το στήθος μου κοντάρι.Όχι ο δικός μου ο θάνατος… ο θάνατος της μάνας μου, ο θάνατος αυτών που αγαπάω… ο... από Alexia Iliadou | Οκτ 31, 2006 | Χωρίς κατηγορία
Βαριέμαι να κάνω τις δουλειές μου. Έχω περιέλθει σε μία κατάσταση πλήρους αδιαφορίας για τα πρακτικά θέματα της ζωής. Μετά από μία μεγάλη περίοδο οργανωτικού οίστρου σε όλα τα επίπεδα, έπεσα σε κώμα, άμα τη στιγμή που τα πράγματα μπήκανε σε μια σειρά και μπορούν να τα... από Alexia Iliadou | Οκτ 30, 2006 | Χωρίς κατηγορία
Πέρασα τώρα απ’ τον Νίκο Δήμου και διάβασα για γεύσεις. Απλές γεύσεις. Παιδικές γεύσεις. Παλιές, γνωστές, αγαπημένες γεύσεις… Μού ΄ρθανε στο νου και μυρωδιές… από κέικ που ψήνεται, από τυρί που λιώνει πάνω στο ψωμί, από χτυπητό αυγό… Ακόμα και την αγάπη της μάνας μας... από Alexia Iliadou | Οκτ 30, 2006 | Χωρίς κατηγορία
Νιώθω μελαγχολία. Φταίει ο καιρός ίσως… Η βροχή…Είμαι με τη μούρη στον τοίχο. Αδιέξοδο.Και πίσω δεν θέλω να γυρίσω.Θέλω να πηδήξω αυτόν τον γαμημένο τον τοίχο και δεν μπορώ. Είναι ψηλός.Φοβάμαι κιόλας μην από πίσω είναι κρυμμένος ο θάνατος. Θέλω όμως να τον πηδήξω τον... από Alexia Iliadou | Οκτ 30, 2006 | Χωρίς κατηγορία
Η αγάπη σου ιστός αράχνης. Κι εσύ αράχνη…Πότε θα γίνεις Άνθρωπος, αγάπη μου;Να μπορέσω κι εγώ να φύγω;
