από Alexia Iliadou | Φεβ 8, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Λέτε ο κόσμος να υπάρχει μοναχά επειδή κάποιος έχει μια ιστορία να αφηγηθεί;Λέτε να έχει δίκιο ο Δρ. Παρνάσσους;Λέτε οι άνθρωποι να είμαστε φαντάσματα του νου;Κι αν πάλι θελήσουμε όλοι μαζί-εσύ κι εγώ, εσείς κι εμείς-να φανταστούμε ένα ον, θε να υπάρξει;Μα ήδη τό... από Alexia Iliadou | Φεβ 1, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Ο πρότερος βίος σου μου είναι αδιάφορος.Κι ο θάνατός σου επίσης.Μπορείς να ακινητοποιηθείς;Μπορείς να εστιάσεις;Μπορείς έστω για μια στιγμή να δεις;Δίχως φακούς μυωπικούς του παρελθόντοςκαι υπερμετρικούς του μέλλοντός σου;Με κούρασαν τα όνειρα κι οι αναμνήσεις.Το μόνο... από Alexia Iliadou | Ιαν 22, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Έχω την αίσθηση πως οι δυνάμεις μου μ’ αφήνουν.Μπορεί οι συνάψεις ν’ αυξάνονται, ν’ αλλάζουν διαδρομές, να κάνουν διακλαδώσεις,το σώμα όμως φθίνει.Το παλεύω, το τσιτώνω και το ξαναχαλαρώνω,αλλά αυτό μιαν άρνηση την έχει, μίαν εξάντληση αβυσσαλέα.Ανησυχώ γι’ αρρώστιες... από Alexia Iliadou | Ιαν 21, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Δεν μπορώ να σου δώσω συμβουλή.Πάντα νόμιζα πως μπορούσα, τώρα βλέπω πως είναι μάταιο.Κάπου το είχε γράψει ωραία ο mariosp:«…η συµßουλή είναι ένα από τα πιο άχρηστα πράγµατα στον κόσµο: ο σοφός δεν την έχει ανάγκη κι ο ανόητος δεν µπορεί να την ακούσει».Προσωπικώς δεν... από Alexia Iliadou | Ιαν 18, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Μπαράκι σκοτεινό, τζαζ, κόκκινες αντανακλάσεις σε χαμηλά ποτήρια.-Έτσι είναι τελικά… Για κάθε άντρα άλλη είναι η καύλα του και άλλη η Μαντόνα του,μονολόγησε ανακατεύοντας με το δάχτυλο τα παγάκια.-Κι εγώ; Τι είμαι εγώ;-Εσύ… είσαι κυρίως η Μαντόνα μου.Άκουσε μέσα της...
