από Alexia Iliadou | Φεβ 11, 2008 | Χωρίς κατηγορία
Όταν βουλιάζεις μέσα σε άμμο κινούμενη, το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να βουτήξεις αυτοβούλως ολόκληρος μέσα στη λάσπη -για να επιτύχεις το οριζοντίως. Ήτοι να μην την αφήσεις να σε ρουφήξει καθέτως που η επιφάνειά σου είναι μικρή, λεία εύκολη στις σκοτεινές... 
από Alexia Iliadou | Φεβ 10, 2008 | Χωρίς κατηγορία
Τα Σάββατα δεν βγαίνω, δεν έβγαινα ποτέ. Ακόμα και παλιά που κάθε μέρα τριγυρνούσα, τα Σάββατα έμενα μέσα. Χθες ήταν Σάββατο· το κομπιούτερ ήταν κατειλημμένο κι έτσι ξάπλωσα στο κρεβάτι και χάζευα το «Στην υγειά μας». Αφιέρωμα στον Μαχαιρίτσα και τους φίλους του κι... από Alexia Iliadou | Φεβ 9, 2008 | Χωρίς κατηγορία
Ήμουν σε μία αίθουσα, σε μια συνηθισμένη καφετιά τάξη σχολείου, γεμάτη ανθρώπους. Ο ένας σχεδόν πάνω στον άλλον, στριμωχνόμασταν να χωρέσουμε όλοι εκεί μέσα.Κάτι παράξενο όμως συνέβαινε. Στην άκρη του χώρου, καβάλα σ’ έναν ελέφαντα -στολισμένο, όπως κάνουν στις Ινδίες... από Alexia Iliadou | Φεβ 8, 2008 | Χωρίς κατηγορία
Τα όνειρα των κοριτσιών είναι γραμμένα με κραγιόν στον καθρέφτη.Και των αγοριών… στον καθρέφτη…Μόνο που αυτά χαράζουν βίαια με μαχαίρι το γυαλί.Τα κορίτσια έχουν πάντα κάποιο κραγιόν στην τσάντα τους.Λίγο με το μανίκι και σβήστηκε το όνειρο.Καινούρια «για πάντα»... από Alexia Iliadou | Φεβ 7, 2008 | Χωρίς κατηγορία
Τα μαργαριτάρια στο λαιμό σού ‘φέραν ατυχία.Δεν είναι τα μαργαριτάρια για έρωτες,στο είχα πει…είναι μονάχα για κηδείες.Σπασμένες τώρα Αφροδίτες,κατρακυλούν σα δάκρυα, της θάλασσας οι χάντρεςστα πόδια σου κι ανήμπορη να δεις -όλα θολά-πεσμένη χάμω… πώς να μπορέσεις…Δε...
