από Alexia Iliadou | Νοέ 21, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Όμηρο με κρατούσαν δυο δίδυμες ετεροζυγωτικές:την ασχημούλα την έλεγαν Αμφιβολίακαι την άλλη, την όμορφη -αλλά κουφή η κακομοίρα- Ελπίδα.Ήρθε κι έλυσε τα δεσμά μου η μάνα τους.Αυτήν την φώναζαν Αλήθεια, μα ήταν παρατσούκλι·ποτέ δεν έμαθα το όνομα το ουσιαστικό... από Alexia Iliadou | Νοέ 20, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Νόμιζα πως σ’ αγαπούσα,γι’ αυτό πάντα σε φρόντιζασα νά ‘σουνα μικρό παιδάκι.Νόμιζες πως σ’ αγαπούσα,μα το μόνο που μέσα μου ήθελαήταν να σε κρατάω·ένα ανήμπορο παιδάκι μέσα στα χέρια τα δικά... από Alexia Iliadou | Νοέ 19, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Όταν γράφουμε -τόσο διαφορετικοί άνθρωποι μεταξύ μας- σχεδόν πάντα βρίσκουμε όλοι κάτι κοινό. Κάτι να πούμε, κάτι να θυμηθούμε, κάτι να σχολιάσουμε. Στη ζωή όμως τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Μένουμε με το στόμα ανοιχτό από τις ενέργειες των γύρω μας· συχνά κι... από Alexia Iliadou | Νοέ 16, 2007 | Χωρίς κατηγορία
g help me: ένας εκπληκτικός φωτογράφος…Στα κρεμαστά παράθυραμιας Βενετιάς παρηκμασμένης·πάνω σε δίχτυα.Καπνισμένα, παλιοκαιρισμένα και υγρά…Απ’ άκρη σ’ άκρη ενός -ω ναι!- a priori καναλιού,σα γέφυρα περίτεχνη φαντάζουν·είν’ όμως μοναχά πλεγμένα νοερά σκοινιάγια... από Alexia Iliadou | Νοέ 15, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Έχω να διαλέξω μεταξύ πάλης με τον εαυτό μου και φυγής.Έχω να διαλέξω: είτε να αποδεχθώ, ότι ο άλλος έτσι είναι και δεν αλλάζει,είτε ότι εγώ έτσι είμαι και δεν έχω καμιά όρεξη ν’ αλλάξω για κανέναν.Στην πρώτη περίπτωση πρέπει να παλέψω την οργή, που μου...
