από Alexia Iliadou | Νοέ 8, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Πέτρες και ΣκόνηΤετάρτη, Νοέμβριος 01, 2006Ήρθε απόψε στον ύπνο μου και με χτύπησε ο θάνατος. Όχι, δεν πέθανε κανείς, μα ήταν ακριβώς το ίδιο.Με τράνταξε, άνοιξα τα μάτια διάπλατα, σα να είχε διαπεράσει το στήθος μου κοντάρι.Όχι ο δικός μου ο θάνατος… ο θάνατος της... από Alexia Iliadou | Νοέ 2, 2007 | Χωρίς κατηγορία
…δε νοιώθει ενοχές ποτέ. Ή τουλάχιστον έτσι λέει. Πάντα βρίσκει μια εξήγηση για ό,τι κάνει -εκλογίκευση δεν το λένε αυτό τελευταίως;- με πρώτη και καλύτερη ότι έτσι του αρέσει. Στο κάτω-κάτω δεν ενοχλεί κανέναν. Δεν διαπράττει φόνους, απαγωγές και ληστείες. Αν και... από Alexia Iliadou | Νοέ 1, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Εξήγησέ τους· πείσε τους, αν το θες.Ή μ’ ένα σου χαμόγελο ίσως τους σαγηνέψεις.Μα δεν θα τους επιβληθείς με τις φωνές,ούτε θα τους τρομάξεις· όσο κι αν αγριέψεις.Η ένταση όλους τους διώχνει.Κι επίσης τους πεισμώνει…Καλό μας... από Alexia Iliadou | Οκτ 31, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Όταν υπάρχει σύγκρουση συναισθηματικών συμφερόντων…Όταν η λύπη σου -αν την κρύψεις καλά- μπορεί να προσφέρει μία στάλα χαράς·μα μετά μεγαλώνει…Τι βαραίνει περισσότερο;Η αποφυγή της λύπης σου ή η επιδίωξη της χαράς του άλλου;(Όχι… Δεν παίρνεις πάντα χαρά, όταν δίνεις... 
από Alexia Iliadou | Οκτ 30, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Υπάρχει άραγε άλλος τρόπος από τον οδυνηρό τρόπο, για να δεις κάτι μέσα σου;Για ν’ αναγνωρίσεις τις πλάνες και τις αυταπάτες σου;Μπορούν τα χαμόγελα και οι καλές προθέσεις να σε γιατρέψουν;Από μικρή έβλεπα, πως οι αλήθειες πονούν κι απομακρύνουν.Οι αλήθειες που...
