από Alexia Iliadou | Οκτ 22, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Σε ύψωμα αρχιπελάγους,σε σπάνιο καιρικό φαινόμενο,σε μια ομιχλώδη παρέλαση αρχέγονων δαιμονίων,άγγιξε αυτό που πολλοί αρέσκονται ν’ αποκαλούν Θεό.Τα χνάρια του χρόνου έσβησανκαι ήχησε σιωπηλά το Πάντα.Όλα τα μυστικά της ύπαρξης φώλιασανμέσα σε έναν κόκκο της διάχυτης... από Alexia Iliadou | Οκτ 20, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Συνέχεια τρίτη λοιπόν. Εγώ είμαι εγώ.Μία και αδιαίρετη.Ο κάθε μου εαυτός είναι μία άλλη έκφανσητης ίδιας πάντα οντότητας,που σε διαφορετικό χώρο και χρόνοδεν μπορεί παρά να είναι αλλιώς.Εγώ είμαι εγώ.Με σέρνει η Συνήθεια, τη σέρνω και εγώ.Δεν με σέρνουν όμως... από Alexia Iliadou | Οκτ 19, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Σαν θέλω να μιλήσω για το παρελθόνπαίρνει το λόγο ο τότε μου εαυτός.Δεν με αφήνει να βγάλω τσιμουδιά.Πώς ένοιωθε εκείνος, πώς τά ‘βλεπε εκείνος…Όλα μες απ’ τα μάτια τα δικά του.Σαν όμως μπει καμιά φορά η ερώτηση «Γιατί;»εκεί τα μπλέκει, κάνει τον αδιάφορο και... από Alexia Iliadou | Οκτ 18, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Ήταν πάντα ξένη. «Ούτε ψάρι, ούτε κρέας», συνήθιζε να λέει. Ζούσε μια ζωή αλλόκοτη. Για τους γύρω της τερατώδη. Όλοι ακόμα αναρωτιούνται, πώς επέζησε από ‘κείνη την εποχή. Την τόσο μακρινή πια… Κι όμως… εκείνα τα χρόνια του πλήρους χασίματος τής έδωσαν πίσω την... από Alexia Iliadou | Οκτ 17, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Ακούω στα πεταχτά στατιστικές:Μόνο οι πιτσιρικάδες περνάνε καλά, που δεν δουλεύουν και τ’ αρπάνε απ’ τους γονείς τους(άσε που είναι μες στην καλή χαρά και περνάνε με σχετικά λίγα…)Όλοι οι υπόλοιποι δεν έχουν είτε λεφτά είτε χρόνο -για διακοπές και...
