από Alexia Iliadou | Ιαν 19, 2011 | Χωρίς κατηγορία
Σε είδα να βουλιάζεις σε άμμο κινούμενη. Με βεβαιότητα και σαφήνεια σού ‘πα: «Οριζοντιώσου, αύξησε τη μάζα σου, απλώσου πάνω στον κίνδυνο!» Δεν θέλησες να με πιστέψεις. Δεν θέλησες να αφεθείς στη γνώση και στο βίωμα ενός απλού ανθρώπου. Έστησες ακόμα παραπάνω τον... από Alexia Iliadou | Δεκ 27, 2010 | Χωρίς κατηγορία
«Σ’ αγαπώ», είπε αβασάνιστα και κοίταξε γύρω της τη θολή παρουσία των ανθρώπων στον μάλλον στενό χώρο. Ο καπνός λίγος, όλοι είχαν προθυμοποιηθεί -όχι αβασάνιστα- να περιορίσουν τις επιθυμίες τους καθώς ο χρόνος στένευε κι αυτός και έφτανε μονάχος να τους πνίξει. «Ή... 
από Alexia Iliadou | Οκτ 28, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Ήτανε νέος όπως κάποτε όλοι υπήρξαν. Δεν γνώριζε «δεν» και όρια και όλα τα νόμιζε δικά του ή πως έμελλε με σιγουριά κάποια στιγμή να γίνουν. Δεν έβλεπε, δεν ένιωθε πόσο μικρός ακόμα ήταν και πόσο η ζωή θα φρόντιζε να του το... από Alexia Iliadou | Οκτ 19, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Επιθέσεις κεκαλυμμένες κακόβουλες κι υστερόβουλες, θυμός ντυμένος απόσταση κι ένα επίχρισμα φθηνό ηθικών αρχών συμπόνοιας κι ενδιαφέροντος. Άνθρωποι πωρωμένοι ως το κόκκαλο -γλείφουν αναξιοπρεπώς ακόμα κι αυτό- γεμάτοι πίστες ορθολογικές ή μεταφυσικές και παραποιημένη... από Alexia Iliadou | Οκτ 4, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Η γάτα χαζεύει τον κόσμο από ψηλά,φυλακισμένη σε μια βεράντα,παρακολουθεί τα πουλιά να πετάνε,τα μακρινά αεροπλάνα,αυτοκίνητα στον απρόσιτο εκεί κάτω δρόμο, -έτσι δεν το λένε αυτό το γκρίζο; δρόμο;- Μπήκε σε αυτοκίνητο κι η ίδια…Κλεισμένη σε υφασμάτινο κουτί να μην...
