Η dealer έγινε η μάνα της: ιέρεια της μικροαστικής υπέρλευκης πλύσης.Το κορίτσι της ανέχειας παλεύει σκληρά να θυμίσει παρωχημένες στάρλετ.Η αλλοτινή θεά μεταμορφώνεται σε σοφιστικέ παραδουλεύτρα.Η «Εγώ πάντα κυρία ήμουνα» γαμιέται σε διαμερίσματα μεταναστών.Και η...
Alexia Iliadou
Ο μεγάλος θυμός
Γιατί; Γιατί; Γιατί θυμώνεις;Γιατί απλώνεις το θυμό -και μάλιστα άπλυτο- στον ήλιο;Κι εσύ τι πας και τον ταΐζεις μυστικά μες στα υπόγεια;Δεν ξέρεις πως κάποτε θα σε δαγκώσει;«Άσ’τονα να ψοφήσει!», λέει ο γκουρού.«Βρίσκει ο θυμός να φάει…», λέει ο γέροντας.Τρώει απ' τα...
Ανικανοποίητο
Ήθελε κι άλλα.Κι όταν τα πήρε όλα,ήθελε άλλα.
Η σπείρα έχει και κάθοδο
Το σύνολο είναι όπως το επί μέρους·και αντιστρόφως.Όταν βολεύεσαι με λύσεις της στιγμής,τ’ αφήνεις όλα λειψά και εκκρεμή,να μην καταβάλεις τον κόπο,να μην πληρώσεις το τίμημα,όταν αναλώνεις ψέγονταςτα κρίματα των προκατόχωνκαι δεν δημιουργείς,το βάθος του χρόνουθα σου...
Μοίρα
Υβρίδια, συναισθήματα μπασταρδεμέναγεννιούνται κάθε ώρα και στιγμή:η ανάγκη εκδίκησης μπλέκει με τη φιλοδοξία,η μοναξιά με την επιθυμία,το αίσθημα της ανημπόριας με οργή κι αδιαφορία.Βάση όμως όλων -τέλος κι αρχή- η λύπη.Η λύπη για κάθετί το ζωντανό,μιας κι η πορεία...
Πάρτι γενεθλίων
«Πρέπει να κάνω κάτι άλλο», μου είπε άξαφνα εκείνο το μεσημέρι του Σεπτέμβρη-λες και της είχε έρθει η επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος-κι ενώ ήμασταν ξαπλωμένες σε ένα εξοχικό, μονό κρεβάτικαι προσπαθούσαμε να συνέλθουμε από ένα πάρτι που έμελλε να αφήσει εποχή.Ήταν...
Κρίση
Είναι δύσκολο να κάνεις αυτό που σε προστάζουν οι καιροί.Κουραστικό.Ακόμα κι αν η ράθυμη καθημερινότητά σουέχει μεγαλύτερο ειδικό βάροςαπό κινήσεις διαχειριστικές,οι αποφάσεις είναι πάντα καίριες,η ευθύνη να αλλάξεις τα δεδομένα,πιθανώς να χάσεις τα κεκτημένακαι...
Κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις
Insult to injuryΌταν δεν δίνεσαι,όταν δεν αφοσιώνεσαι και δεν αφιερώνεσαισε κάτι έξω από ‘σένα,όταν όλα σού φαίνονται παρόμοια -γκρί, μαύρα ή λευκά,και η ψυχή σου παύει να διακρίνει αποχρώσεις,όταν η γης ολάκερη μοιάζει σαν μια ανάμνηση,σαν τη σκιά κάποιου παλιού...
Ξεχνάω τους ανθρώπους…
Ξεχνάω τους ανθρώπουςόπως ξεχνάει κανείς να αγοράσει κάτι,όπως ξεχνάει να πάρει μαζί του το κλειδί.Ξεχνάω τους ανθρώπουςσαν τα καράβια που χάνονται από το μάτιή σαν τα μέρη που επισκέφθηκα μικρή.Ξεχνάω τους ανθρώπουςσαν υποχρέωση που αέναα μπορεί κανείς να...
Τα φιλαράκια μου οι άντρες…
Οι γυναίκες, λέει, κλαψομουνιάζουν.Ενίοτε υστεριάζουν-με πόση περηφάνια μίλησε για την ετυμολογία της λέξης!-και γενικώς γκρινιάζουν…Γέλασα βέβαια πολύ μ’ εκείνο το:«Όχι μην αρχίζεις τη γκρίνια…Σταμάτα τη γκρίνια, είναι η σωστή κουβέντα!»Αιώνιοι άντρες...