Ζωής κέρασμαοι θρόμβοι που στις φλέβεςσυσσωρεύονται...
Alexia Iliadou
Σχεδόν ματαιοδοξία
Ένας φίλος Αυστριακός έφτιαξε ένα υπέροχο σπίτι στην Πάρο.Βλέποντάς το τελειωμένο, δάκρυσε κι είπε:«Αυτό θα είναι ακόμα εδώ, όταν εγώ πια θά ‘χω φύγει».Μεγαλεπήβολο να χτίζεις και να ντύνεις επιφάνειες,που θα μείνουν μετά από σένα.Της μάνας μου της διαλύσαμε -ο...
εμείς, us…
…ας μέναμε νηφάλιοιδίχως πικρία κι ενοχέςκαι δίχως να ψάχνουμε τον φταίχτη·δίχως να μηρυκάζουμεποια λόγια περισσέψανεκαι πόσα έμειναν να κρέμονται στα χείλη·ας σώζαμε τα πολύτιμα…Kαι τ’ άλλα ας...
Και η ζωή συνεχίζεται…
Όμηρο με κρατούσαν δυο δίδυμες ετεροζυγωτικές:την ασχημούλα την έλεγαν Αμφιβολίακαι την άλλη, την όμορφη -αλλά κουφή η κακομοίρα- Ελπίδα.Ήρθε κι έλυσε τα δεσμά μου η μάνα τους.Αυτήν την φώναζαν Αλήθεια, μα ήταν παρατσούκλι·ποτέ δεν έμαθα το όνομα το ουσιαστικό...
Προθέσεις
Νόμιζα πως σ’ αγαπούσα,γι' αυτό πάντα σε φρόντιζασα νά 'σουνα μικρό παιδάκι.Νόμιζες πως σ’ αγαπούσα,μα το μόνο που μέσα μου ήθελαήταν να σε κρατάω·ένα ανήμπορο παιδάκι μέσα στα χέρια τα δικά...
Σχεδόν θρησκευτικά…
Όταν γράφουμε -τόσο διαφορετικοί άνθρωποι μεταξύ μας- σχεδόν πάντα βρίσκουμε όλοι κάτι κοινό. Κάτι να πούμε, κάτι να θυμηθούμε, κάτι να σχολιάσουμε. Στη ζωή όμως τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Μένουμε με το στόμα ανοιχτό από τις ενέργειες των γύρω μας· συχνά κι...
Ρίσκο
g help me: ένας εκπληκτικός φωτογράφος…Στα κρεμαστά παράθυραμιας Βενετιάς παρηκμασμένης·πάνω σε δίχτυα.Καπνισμένα, παλιοκαιρισμένα και υγρά…Απ’ άκρη σ’ άκρη ενός -ω ναι!- a priori καναλιού,σα γέφυρα περίτεχνη φαντάζουν·είν' όμως μοναχά πλεγμένα νοερά σκοινιάγια να...
Ποιον πόνο να διαλέξω;
Έχω να διαλέξω μεταξύ πάλης με τον εαυτό μου και φυγής.Έχω να διαλέξω: είτε να αποδεχθώ, ότι ο άλλος έτσι είναι και δεν αλλάζει,είτε ότι εγώ έτσι είμαι και δεν έχω καμιά όρεξη ν' αλλάξω για κανέναν.Στην πρώτη περίπτωση πρέπει να παλέψω την οργή, που μου δημιουργούν...
Έχετε παρατηρήσει…
…πως πολύς κόσμος αντιδρά στον πόνο -εν είδει άμυνας- με κακία;...
Στο μπλε
Σαν αποδημητικό πουλίφευγάτο από καιρό…Έχει σχεδόν ξεχάσει το σπίτι το παλιό.Δεν είναι το πρώτο του ταξίδι,δεν χάθηκε στο δρόμο.Ούτε και χάλασε η εσωτερική πυξίδα.Σωστά πάει· προς τα ‘κεί που το καλεί η φύση.Μόνο που να…Σα να απλώθηκε ο ωκεανός,σα να μειώθηκαν τα...