Όταν έχεις πυρετό, το σώμα ανεβάζει θερμοκρασία, για να αντιμετωπίσει τον επικίνδυνο «εισβολέα». Κυριολεκτικά και μεταφορικά. Ένας εισβολέας μας κάνει να ριγούμε και να καιγόμαστε. Εναλλάξ. Κι ο πυρετός το όπλο μας.Το καλύτερο είναι να τραβήξεις –αν είναι δυνατόν- τον...
6η ημέρα άρρωστη. Έχω φρικάρει. Το μυαλό μου έχει γίνει λαπάς από τον πυρετό και κάθε φορά που βήχω κουνιέται ολόκληρο και πονάει. Πού να γράψω ποστ; Έχω πολλά χρόνια ν’ αρρωστήσω και δη ν’ ανεβάσω πυρετό. 39,7 έφτασε. Τα αντιπυρετικά τον κατέβαζαν το πολύ μέχρι το...
Πανσέληνος λοιπόν σήμερα.Wolf Moon διάβασα το λένε το πρώτο φεγγάρι του χρόνου.Ίσως αυτό να είναι το τσακαλοφέγγαρο, που μου είχε ψιθυρίσει μία φωνή κάποτε στα όνειρά μου.Το τσακαλοφέγγαρο, που βγαίνει την πιο σκοτεινή ώρα της νύχτας, λίγο πριν χαράξει καιπου το...
Ένας blogger, που γνώρισα πρόσφατα, σύγκρινε τον άνθρωπο με παστίτσιο, με κρεμμύδι, με άτομο-σωματίδιο της φυσικής.Εμένα μ’ αρέσει η αγκινάρα. Τρώω τα φύλλα της σιγά-σιγά σαν πασατέμπο κι όταν επιτέλους φτάσω στην καρδιά της, την απολαμβάνω σχεδόν με ευλάβεια.Ο...
Παραμονή Πρωτοχρονιάς.Κάτι μου λείπει. Κάτι μου φαίνεται λειψό.Μου περισσεύουν όμως μερικά φιλιά και μια αγάπη.Φιλιά σ’ αυτούς που νοιώθουν την τύχη τους καλή.Φιλιά και σ’ όσους πονάνε. Αληθινά ή με το ζόρι.Φιλιά και σ’ όσους βαριούνται τη ζωή τους.Όσο η γη γυρίζει,...
Ένα σπουργίτι έφαγε έναν αητό.Τον καταβρόχθισε ζωντανό κι ολόκληρο.Κι αυτός έγινε μια μπαλίτσα, το σώμα του ρημάζει.Μόνο το πνεύμα του έχει μείνει κουλουριασμένοκι ετοιμοθάνατο μέσα στα σωθικά του σπουργιτιού.Τραγουδάει σκυλάδικα και κλαίει… Αητάδικα τα λέει…Και...
Έχω μια λέξηΚομπάκι στο λαιμό…Σχεδόν μου κόβει την ανάσα.Σαν την αφήνω ελεύθερηΜεγαλώνει.Και με δένει ολόκληρη.Λέω να την καταπιώ…Ας δέσει κόμπο τα σωθικά...
Ακούω συνέχεια την περίφημη φράση «Δεν είναι όλα άσπρο-μαύρο».Όχι βέβαια, δεν είναι…Όμως βολευόμαστε με το άσπρο-μαύρο. Βολευόμαστε στη σκέψη, πως τα πράγματα, αλλά κυρίως εμείς οι άνθρωποι είμαστε πάνω-κάτω το ίδιο. Πως κουβαλάμε περίπου τις ίδιες ιδιότητες, απλά σε...
Απομένει μοναχά μια μέρα, που όλο και ξεκινά απ' την αρχή: μας την χαρίζουν την αυγή και μας την παίρνουν ξανά το σούρουπο. Jean-Paul SartreΑυτά τα Χριστούγεννα μου θύμισαν,πως, όχι, δεν υπάρχουν θεοί.Υπάρχουν όμως άνθρωποι.Και μια ζωή, που αξίζει να τη ζούμε με όλο...
Σήμερα θα πάω για τα δώρα. Μ’ αρέσει πάρα πολύ να κάνω δώρα. Πιο πολύ απ’ το να παίρνω.Πολλοί άνθρωποι αγοράζουν κάποιο δώρο, έτσι απλά, επειδή πρέπει. Δεν κάθονται να πολυσκεφτούν τα γούστα, τις επιθυμίες, τις ανάγκες του άλλου. Γι’ αυτό το λόγο συχνά κατευθύνονται...
