από Alexia Iliadou | Σεπ 28, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Κρατώ το σχεδόν νεογέννητο γατάκι μου στην αγκαλιά και γράφω.Μου βγάζουν τόση τρυφερότητα τα μικρά.Αυτό είναι το προικιό τους από τη φύση:να είναι γλυκούλικα, μιας κι ακόμα τόσο αδύναμα, για να μην τα πειράζουν.Μπας και καταφέρουν μέσα σε όλες τις αντιξοότητεςνα τη... από Alexia Iliadou | Σεπ 11, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Σαντορίνη μου λέγανε πως δεν θα ξεκολλούσα… ξεκόλλησα… απ’ όλα ξεκολλάω ο Σούλης… θεϊκή μορφή, Βούδας, μουσάτος ο Δημήτρης… εκείνη στα 18 κι αυτός 45 ο Γιάννης με τα υπέροχα μπλε μάτια… ουρές έκαναν οι γκόμενες να τον φωτογραφίσουν Καζαμπλάνκας… η μεγάλη μου... από Alexia Iliadou | Ιούλ 25, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Στα σκοτεινά σοκάκια γύρω από την τεράστια, κυκλική πλατεία,που γίνονται τα ντήλια ανάμεσα στους μετανάστες κάθε φυλής,στέκονταν μονάχα κάτι αποκαμωμένες πουτάνες,πρεζόνια που ξερνούσαν ακουμπισμένα στους ξεφτισμένους τοίχουςκαι γέροι ξεχασμένοι κι από την ίδια τη... από Alexia Iliadou | Ιούν 11, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Είχα έναν φίλο «καρδιακό» που λένε…Χρόνια πολλά[και δημιουργικά… να ‘στε καλά να τον χαίρεστε…]Ήτανε μόνος, δήλωνε μόνος, εκ πεποιθήσεως έλεγε εργένης.«Δεν έχω κέφι πια να ερωτευτώ…Ποια να μου πει πια τι…»Έτρεχε όμως από ‘δώ, έτρεχε κι από ‘κεί,γιατί να τρέχει μια... από Alexia Iliadou | Ιούν 7, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Είναι Κυριακή, ημέρα εκλογών κι εγώ έχω ετοιμαστεί να υποδεχθώ την οικογένεια.Οι εκλογές ήταν πάντα ημέρα συνάντησης.Ψηφίζουν όλοι στην γειτονιά που μεγαλώσαμε -εγώ μένω ακόμα εδώ.Παλιά μαζευόμασταν στη μάνα μου, τώρα σε μένα.Θα πήξει το σπίτι στο πιτσιρίκι.Χανόμαστε...
