από Alexia Iliadou | Ιαν 13, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Όταν ξέρεις, πως κάτι ενοχλεί τον άλλονκι εσύ συνεχίζεις να το κάνεις,κάτι δεν πάει καλά.Όποια κι αν είναι η πρόθεσή σου.Για τις προθέσεις σου είσαι εσύ αρμόδιος,για τα αποτελέσματα τους, εγώ.Εγώ κρίνω τη συμπεριφορά σου.Κι εγώ αποφασίζω, αν θα την ανεχτώ.Ο σεβασμός... από Alexia Iliadou | Ιαν 2, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Ένας blogger, που γνώρισα πρόσφατα, σύγκρινε τον άνθρωπο με παστίτσιο, με κρεμμύδι, με άτομο-σωματίδιο της φυσικής.Εμένα μ’ αρέσει η αγκινάρα. Τρώω τα φύλλα της σιγά-σιγά σαν πασατέμπο κι όταν επιτέλους φτάσω στην καρδιά της, την απολαμβάνω σχεδόν με ευλάβεια.Ο... από Alexia Iliadou | Δεκ 23, 2006 | Χωρίς κατηγορία
Σήμερα θα πάω για τα δώρα. Μ’ αρέσει πάρα πολύ να κάνω δώρα. Πιο πολύ απ’ το να παίρνω.Πολλοί άνθρωποι αγοράζουν κάποιο δώρο, έτσι απλά, επειδή πρέπει. Δεν κάθονται να πολυσκεφτούν τα γούστα, τις επιθυμίες, τις ανάγκες του άλλου. Γι’ αυτό το λόγο συχνά κατευθύνονται... από Alexia Iliadou | Δεκ 14, 2006 | Χωρίς κατηγορία
Νοιώθω λίγο κουρασμένη. Ψιλοάϋπνη, στεναχωρημένη με έγνοιες άλλων, έτσι κι αλλιώς εκκρεμής κι αναποφάσιστη στη δική μου ζωή… Δεν ξέρω, πώς να βοηθήσω κάποιον, τι να του πω, τι να κάνω για να δει τα πράγματα λίγο πιο χαλαρά, λίγο πιο φωτεινά… Δεν ξέρω καν αν έχουν αξία... από Alexia Iliadou | Νοέ 28, 2006 | Χωρίς κατηγορία
Κρίμα να κάνεις ένα δώρο και να στο πετάν’ στα μούτραΚρίμα να χάνονται οι λέξεις σου σε ερμητικά κλεισμένα αυτιάΚρίμα να προσπαθείς να πλησιάσεις κάποιονκι αυτός να κάνει βηματάκια προς τα πίσω… κι ας πέσει στο γκρεμό…Κρίμα να μην δίνεις το χέρι σου, για να σώσεις ή...
