από Alexia Iliadou | Νοέ 7, 2006 | Χωρίς κατηγορία
Μόλις πας να κάνεις ένα βήμα,κάτι καλό για ‘σένα,να πάψεις λίγο να είσαι αυτοκαταστροφικόςΈρχονται να παίξουν οι άλλοι το ρόλο του καταλύτηστην εύθραυστη ζωή σου.Το ρόλο του «Κακού».Ε, ίσως είναι προτιμότερονα παίζεις μόνος σου αυτόν το ρόλο.Άσε τους άλλους... από Alexia Iliadou | Οκτ 30, 2006 | Χωρίς κατηγορία
Πέρασα τώρα απ’ τον Νίκο Δήμου και διάβασα για γεύσεις. Απλές γεύσεις. Παιδικές γεύσεις. Παλιές, γνωστές, αγαπημένες γεύσεις… Μού ΄ρθανε στο νου και μυρωδιές… από κέικ που ψήνεται, από τυρί που λιώνει πάνω στο ψωμί, από χτυπητό αυγό… Ακόμα και την αγάπη της μάνας μας... από Alexia Iliadou | Οκτ 27, 2006 | Χωρίς κατηγορία
Πειράματα έχουν δείξει, πως οι άνθρωποι έλκονται από ανθρώπους, που τους φαίνονται παρόμοιοι με τον εαυτό τους. Που θεωρούν, πως ανήκουν στην ίδια με αυτούς «τάξη»: φυλετική, κοινωνικο-οικονομική, ηλικιακή, μορφωτική, ακόμα και εμφανισιακή.Υπάρχουν βέβαια πολλά... από Alexia Iliadou | Οκτ 25, 2006 | Χωρίς κατηγορία
Δεν θα μπορούσε να είναι διαφήμιση της Benetton;Υπάρχουν τρόποι να εκβιάζεις τον άλλον με το γάντι, να τον φέρνεις στα μέτρα σου, να τον χειραγωγείς. Άσχημη τακτική, φασιστική. Αρνείσαι στον άλλον το δικαίωμα να αποφασίζει ελεύθερα για τη ζωή του, τον πιέζεις... από Alexia Iliadou | Οκτ 23, 2006 | Χωρίς κατηγορία
Είναι κάτι άνθρωποι, που δεν τους πάω. Εξ αρχής. Καθόλου. Κάτι δεν μου πάει καλά, βρε παιδί μου… χωρίς εμφανή λόγο.Με έχουν κατηγορήσει κάποιοι, ότι σκέφτομαι με κουτάκια… ταξινομήσεις, κατηγοριοποιήσεις, ετικέτες… Αρνούμαι να ενδώσω σε τέτοιου είδους κατηγορίες και...
