Οι σκέψεις μας είναι η ελευθερία μας, έτσι δεν είναι; Έχουμε το δικαίωμα να σκεπτόμαστε οτιδήποτε… Μπορεί κάτι να λένε για 'μάς, αλλά όσο μένουν σκέψεις και δεν γίνονται πράξεις, δεν επαρκούν για να μας χαρακτηρίσουν ως ανθρώπους…Κάποιος που έχει δει πολλά σπλάττερ,...
Κοιμάμαι όρθια… Ξύπνησα πρωί-πρωί να πάω να ψήσω τη μάνα μου να κάνει λογοθεραπεία. Εις μάτην… Δεν μασάει με τίποτα. Με το που έρχεται η λογοθεραπεύτρια κάνει τον ψόφιο κοριό.«Δεν έχει κίνητρο…», μου είπε η αντιπαθητική δεσποινίς με το κλασσικό γιατροϋφάκι.Μάλιστα…...
Οι σκοποί μας, χρυσόψαρα πάνω σε κόκκινο χαλί. Πεθαίνουν μέσα μας, σπαρταρώντας πρώτα για λίγο έξω από τη γυάλα, που την έσπασε τυχαία –ή μήπως με ενδόμυχη βαναυσότητα;- κάποιο παιδικό, απότομο σκούντημα.Ως κακό timing ή κακή επιλογή παρερμηνεύεται συχνά η εσωτερική...
Αφού λοιπόν πέρασα μια ολόκληρη νύχτα προσπαθώντας να αποδιώξω από πάνω μου κάτι ψείρες, που μου κόλλησε ένας φίλος (κι αυτό χωρίς καν να με πλησιάσει), συνεχίζω ακάθεκτη τον αγώνα της ζωής μου…Ποιον αγώνα; Ε, τι είναι η ζωή; Αγώνας δεν είναι; Όλο κάτι προσπαθούμε....
Όταν ήμουνα μικρή, η μαμά μου με πήγαινε από ’δώ κι από ‘κεί. Μια μέρα λοιπόν, πήγαμε σινεμά και έπαιζε το «Γρανίτα από λεμόνι». Προφανώς δεν ήξερε περί τίνος ακριβώς επρόκειτο. Δεν ήταν τέλος πάντων για την ηλικία μου. Μια φίλη της -μια καρακάξα όπως τις λέμε τις...
Οι πιτσιρικάδες έχουν το θράσος της άγνοιας. Ενώ θα έπρεπε λογικά να καταλαβαίνουν, πως δεν έχουν ζήσει σχεδόν τίποτα ακόμα, πιστεύουν πως γνωρίζουν τα πάντα και πως μπορούν να έχουν άποψη για τα πάντα.Κρίνουν τους άλλους αυστηρά, μέσα από το πρίσμα των ελάχιστων...
Μέσα σε μια ομίχλη ξένων βιωμάτων, γνώσεων, απόψεων και θέσεων, στόχων, ενοράσεων και απλών συναισθημάτων, προσπαθεί ο μαθητής να ξεδιαλύνει πράγματα άγνωστά του. Να φανταστεί. Να μπει σε μία θέση τόσο μακρινή γι’ αυτόν, όσο και οι εντυπώσεις ενός γερακιού από τον...
Όταν κάτι ολοφάνερα δεν τραβάει,στα λεγόμενα αδιέξοδα,πρέπει να την κάνεις όσο το δυνατόν γρηγορότερα.Να μην τ’ αφήνεις να χρονίζουνκαι να σου απομυζούν το χρόνο και την ενέργεια.Όποιος δεν το εφαρμόζει αυτό,πάσχει από κάποιου είδους βλακεία.Διανοητική ή ψυχολογική·...
Τα blogs δύσκολα κρατούν στην πορεία τον υποτιθέμενο εξομολογητικό χαρακτήρα τους. Υπάρχουν πολλοί λόγοι γι’ αυτό.Ο βασικός είναι, πως φοβάσαι ποιος θα σε διαβάσει. Στην αρχή βγαίνεις εντελώς ανώνυμα και είσαι κάπως πιο «ανοιχτός». Αργά ή γρήγορα όμως σε παίρνουν...
Καθόμουν μες στη νύχτα μπροστά στο PC κι αποτύπωνα με τα γράμματατού πληκτρολογίου μου μια επιθυμία και μία ερώτηση:«Πόσο θά ‘θελα να καθησυχάσω κάθε σου φόβο…Μα πώς μπορώ, όταν φοβάσαι εμένα;»Τη στιγμή, που το έγραφα αυτό, από την ξεχασμένη TV έφτασαν στ’ αυτιά μουοι...
