Δυο ξένοι. Μεταξύ μας το χάος.Κάποια στιγμή ονειρευτήκαμε το ίδιο πράγμα. Τυχαία ίσως…Του δώσαμε νόημα, του δώσαμε μορφή. Το γεννήσαμε. Μαζί. Εσύ κι Εγώ.Εμείς θα παραμείνουμε δυο ξένοι.Μα η μορφή που ξεπετάχτηκε από το χάος θα συνεχίσει να ταξιδεύει στο άπειρο…Εσύ κι...
Τώρα… Τίποτα… Τέλος…
Το πλυντήριοΜου χάλασε το πλυντήριο μετά από 9 χρόνια (στο γάμο μου το αγόρασα… ή μάλλον μου το αγοράσανε) και τώρα πρέπει να τρέχω να βρω καινούριο. Και πραγματικά πρέπει. Δεν μπορείς να ζήσεις χωρίς πλυντήριο. Τα ρούχα έχουν γίνει ήδη στοίβες και σε λίγο δεν θα έχω...
Περνάω περιόδους εξαιρετικής εξωστρέφειαςΚαι περιόδους απόλυτης εσωστρέφειαςΠεριόδους, που ασχολούμαι με όλαΚαι περιόδους που ασχολούμαι μόνο με την πάρτη μου(άντε και κανέναν από δίπλα, που τον νοιώθω «δικό» μου…)Αναρωτιέμαι τι μου προσφέρει τι…Ίσως στη δεύτερη φάση...
Κρίμα να κάνεις ένα δώρο και να στο πετάν’ στα μούτραΚρίμα να χάνονται οι λέξεις σου σε ερμητικά κλεισμένα αυτιάΚρίμα να προσπαθείς να πλησιάσεις κάποιονκι αυτός να κάνει βηματάκια προς τα πίσω… κι ας πέσει στο γκρεμό…Κρίμα να μην δίνεις το χέρι σου, για να σώσεις ή...
Περνώντας τα χρόνια, όλο κάτι «κόβουμε».Υποχρεωτική αφαίρεση εν ονόματι της επιβίωσης.Κάθε «κόψιμο» όμως και μία άρνηση. Της ζωής. Του εαυτού μας.Ίσως τελικά η «επιβίωση» να πλησιάζει πιο πολύ στο θάνατο...Σαν τον λεπρό στη φυλακή: δραπετεύουμε...
Δεν γίνεται τίποτα.Όλα είναι προδεδικασμένα.Στο νου μας πρώτα. Μετά στην ύλη.Σ’ αυτό που λέμε πραγματικότητα...Τα όνειρά μας είναι κουτσά, γι’ αυτό…Πού να πάνε;Δεν έχουν τη δύναμη των νιάτων μας.Μίζερα… λειψά…Πού να πάνε τα καημένα χωρίς...
Φύση Η αντίσταση είναι θυσία για τους άλλους…Εσύ δεν βγαίνεις ποτέ κερδισμένος.Ή ποντάρεις στις απολαβές της αιώνιας ζωής.Το θέμα είναι πιο απλό νομίζω:Είμαστε έτσι ή αλλιώς. Είναι τυχαίο.Και δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα γι’ αυτό…Πρέπει μάλλον να αποδεχόμαστε τη...
Άρχισα να ασχολούμαι με τα blogs τον Απρίλιο, μετά από μία συνέντευξη του Νίκου Δήμου στην τηλεόραση, όπου μίλαγε γι’ αυτά. Επισκέφτηκα φυσικά πρώτα-πρώτα το δικό του, μετά κάποιων άλλων και στις 6/6/’06 αποφάσισα να ανοίξω και το δικό μου.Πάντα μου άρεσε να γράφω,...
Τα σκυλάδικα είναι ένα είδος τραγουδιού πολύ διαδεδομένο -ως γνωστόν- στην Ελλάδα και τους απανταχού Έλληνες (και όχι μόνον). Ακουμπά την ψυχή πολλών, τους κάνει να κλαίνε, να χτυπιούνται, να χορεύουν… Είναι η συντροφιά τους στα μεθύσια, στις αναπολήσεις, στα...
